ΠΑΙΔΙΑ

Τα ατυχήματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτων σε παιδιά ηλικίας 1-14 ετών. Το ποσοστό στα αγόρια φθάνει στο 65% ενώ στα κορίτσια αγγίζει το 35%. Το 60% των ατυχημάτων συμβαίνουν μέσα στο σπίτι. Τα τροχαία σε ποσοστό 75% περίπου αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτων με δεύτερη αιτία τους πνιγμούς. Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία την τελευταία 10ετία «χάθηκαν» 5.000 περίπου παιδιά κυριολεκτικά στους δρόμους. Πολλά είναι τα ατυχήματα που γίνονται στα παιδιά τόσο μέσα στο σπίτι όσο και έξω από το σπίτι, στο δρόμο ,στις παιδικές χαρές και αλλού. Το περιβάλλον αποτελεί πηγή συνεχών κινδύνων για το παιδί, γι’ αυτό οι γονείς θα πρέπει να προφυλάσσουν τα παιδιά τους. Τα παιδιά δεν έχουν την αίσθηση του κινδύνου και δεν γνωρίζουν πώς να προφυλαχθούν. Πάρα πολλοί είναι οι κίνδυνοι και οι παράγοντες που προκαλούν ατυχήματα στα παιδιά. Πολλούς τους αγνοούμε, αλλά τους περισσότερους κινδύνους τους γνωρίζουμε και γι’ αυτό θα προσπαθήσω όσο το δυνατό πιο συνοπτικά να αναφερθώ στα ατυχήματα που συμβαίνουν μέσα στο σπίτι και στα ατυχήματα που μπορούν να συμβούν εκτός σπιτιού, τα «ορατά» και τα «αόρατα» με την ευρεία έννοια. Σύμφωνα με Αμερικανικές στατιστικές το 1974 στην Αμερική πέθαναν 24.000 περίπου παιδιά. Απ’ αυτά τα 12.000 περίπου πέθαναν από ατυχήματα. Τα μισά απ’ αυτά, περίπου 6.000, πέθαναν σε τροχαία ατυχήματα. Τα υπόλοιπα 6.000 πέθαναν από πτώσεις, εγκαύματα, δηλητηριάσεις κ.τ.λ.

 Στα ελληνικά νοσοκομεία τα τελευταία χρόνια 20.000 ελληνόπουλα ηλικίας 1-14 ετών νοσηλεύονται κάθε χρόνο στις παιδιατρικές και χειρουργικές κλινικές. Σύμφωνα με τις ελληνικές στατιστικές οι κακώσεις στα παιδιά οφείλονται σε αναλογία 89% σε μηχανικά αίτια, 6% σε θερμικά αίτια και 5% σε χημικά αίτια. Καθημερινά στις εφημερίες των Νοσοκομείων Παίδων 100-150 παιδιά προσέρχονται στα εξωτερικά ιατρεία με κάποιο ατύχημα ελαφρό ή σοβαρό. Τα τροχαία έχουν τον πρώτο λόγο όσον αφορά τους θανάτους από μηχανικά αίτια. Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Χωροφυλακής την περίοδο 1968-1997 (30 χρόνια) 8.000 περίπου παιδιά υπήρξαν θύματα τροχαίου ατυχήματος. Το 9% περίπου των παιδιών επέβαιναν σε ποδήλατα ή μοτοποδήλατα. Το 30% ήταν μεταφερόμενα με οχήματα παιδιά και το 61% ήταν παιδιά πεζοί. Απ’ αυτό το ποσοστό (61%) το 25% αφορούσε παιδιά ηλικίας μέχρι 4 ετών και το 75% παιδιά ηλικίας 5-14 ετών. Τα ατυχήματα από θερμικές κακώσεις (εγκαύματα) ή χημικές κακώσεις (καταπόσεις χημικών ουσιών, εγκαύματα) απασχολούν σε μικρότερο ποσοστό τους γιατρούς. Πάντως πάνω από 1000 παιδιά το χρόνο νοσηλεύονται στα Νοσοκομεία Παίδων με εγκαύματα πάνω από 10% επιφανείας σώματος. Τα παιδιά τραυματίζονται σε διάφορα σημεία του σώματός τους αλλά πιο συχνά στο κεφάλι και στα χέρια.

 Στην Ελλάδα το αυτοκίνητο ευθύνεται για το 40% περίπου των θανάτων από ατύχημα, το υπόλοιπο 60% οφείλεται σε άλλα αίτια κακώσεων όπως πτώσεις (από οικοδομές, δένδρα, τοίχους, μπαλκόνια κ.λ.π.), πνιγμοί (θάλασσες, δεξαμενές, πισίνες κ.λ.π) από εγκαύματα (φλόγα, ζεστό νερό κ.λ.π.), από πυροβόλα όπλα (που δεν εφυλάσσοντο ή ανευρέθησαν τυχαία. Η αυξημένη συχνότητα των παιδικών ατυχημάτων οφείλεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ηλικίας αυτής όπως είναι η περιέργεια, η άγνοια του κινδύνου, η τάση προς επίδειξη, η επιδοκιμασία και  ο θαυμασμός.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Δυστυχώς η χώρα μας είναι ουραγός στην οδική ασφάλεια στην Ευρώπη. Η κακή κατάσταση του οδικού δικτύου και η ελλιπής σηματοδότηση των δρόμων επιδεινώνουν την κατάσταση, αλλά η βασική αιτία της πρωτιάς σε θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς είναι ο ανθρώπινος παράγοντας. Υπερβολική ταχύτητα, αντικανονική προσπέραση και κατανάλωση αλκοόλ είναι από τις πιο σημαντικές αιτίες πρόκλησης σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων.

Η κατάσταση είναι το ίδιο τραγική και στην ασφάλεια των παιδιών. Πάνω από 45 παιδιά έως 14 ετών χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο σε τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα, ενώ περίπου 1000 είναι αυτά που τραυματίζονται. Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα τροχαία ατυχήματα. Μπορούμε όμως να αποφύγουμε τα τροχαία σφάλματα. Ειδικά όταν μιλάμε για τα παιδιά – ό,τι πολυτιμότερο έχουμε στη ζωή – η άγνοια των γονέων είναι εγκληματική.

Πρόσφατη έρευνα του Μετσόβειου Πολυτεχνείου έδειξε πως το ποσοστό χρήσης παιδικού καθίσματος στην Ελλάδα είναι περίπου 57% όταν ο αντίστοιχος δείκτης στη Γερμανία είναι 85% και στη Σουηδία 95%. Πολλές φορές βλέπουμε στο δρόμο γονείς να κρατάνε στην αγκαλιά τους το μωρό τους ή ακόμα πιο συχνά, παιδιά στο πίσω κάθισμα να κάθονται ελεύθερα.

Σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας "Για τη μεταφορά παιδιών ηλικίας μικρότερης των 12 ετών με αυτοκίνητο, είναι υποχρεωτική η χρήση ειδικών μέσων συγκράτησης και προστασίας όπως καθισμάτων, ζωνών ασφαλείας κλπ". Στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν νόμοι ή οδηγίες ώστε τα παιδιά να κάθονται υποχρεωτικά σε παιδικό κάθισμα μέχρι το ύψος των 135 εκ. ή σε κάποιες ακόμα και μέχρι το ύψος ύψος των 150 εκ.

Οι συμβουλές που μπορούμε να δώσουμε στους γονείς είναι οι εξής:

• Ούτως ή άλλως πρέπει πάντα να είμαστε προσεκτικοί στην οδήγηση μας, αλλά ειδικά όταν μεταφέρουμε παιδιά στο αυτοκίνητο, πρέπει να ξεχάσουμε την επιθετικότητα στο τιμόνι.

• ·         Κατηγορία 0/0+: Από 0 έως 13 κιλά (από νεογέννητο έως περίπου 12 μηνών).

• 

• 

• ·         Κατηγορία 1: Από 9 έως 18 κιλά (από περίπου 9 μηνών έως περίπου 4 ετών).

• 
  

• ·         Κατηγορία 2-3: Από 15 έως 36 κιλά (από περίπου 3,5 έως περίπου 12 ετών)

• Όλα τα συστήματα παθητικής ασφάλειας των αυτοκινήτων είναι σχεδιασμένα για να προσφέρουν προστασία σε επιβάτες με ύψος από τουλάχιστον 135 εκ και πάνω. Τα παιδιά με ύψος κάτω από 135 εκ που είναι απλά δεμένα με τη ζώνη του αυτοκινήτου, έχουν ελλιπή προστασία και είναι εκτεθειμένα σε πολύ μεγάλο κίνδυνο σε περίπτωση ατυχήματος. Οι πιο συχνοί θάνατοι ή τραυματισμοί σε τέτοιες περιπτώσεις οφείλονται σε χτυπήματα στο κεφάλι (ανυπαρξία πλευρικής προστασίας) και στην κοιλιακή χώρα (η ζώνη πιέζει τα εσωτερικά όργανα στην κοιλιά επειδή είναι πολύ ψηλά για το παιδί).

·         ΠΑΝΤΑ και για την παραμικρή απόσταση δενόμαστε με τη ζώνη. Και στα μπροστινά αλλά και στα πίσω καθίσματα. Τα παιδιά λειτουργούν σαν σφουγγάρια, αντιλαμβάνονται και αφομοιώνουν ευκολότερα τις πράξεις μας παρά τα λόγια μας. Ας τους δώσουμε από την αρχή το καλύτερο παράδειγμα.

·         Από την πρώτη μέρα της εξόδου από το μαιευτήριο μέχρι και το ύψος των 135 εκ. το παιδί πρέπει να κάθεται δεμένο σωστά σε παιδικό κάθισμα κατάλληλο για τα κιλά του. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχει τοποθετηθεί σωστά το παιδικό κάθισμα στο αυτοκίνητο. Έρευνες σε όλο τον κόσμο δείχνουν ότι σε 7 από τις 10 περιπτώσεις διαπιστώνεται εσφαλμένη χρήση του παιδικού καθίσματος.

 Τα παιδικά καθίσματα χωρίζονται σε κατηγορίες με βάση τα κιλά του παιδιού.

Οι βασικές κατηγορίες είναι 3:

Με βάση τον ΚΟΚ, η χρήση παιδικού καθίσματος στην Ελλάδα είναι υποχρεωτική μέχρι 12 ετών.

 Σε αυτό το στάδιο (όταν το παιδί γίνεται περίπου 4 ετών) πολλοί γονείς επιλέγουν για κάθισμα αυτοκινήτου ένα απλό «μαξιλάρι» booster  για να μπορέσει να ανυψωθεί το παιδί και να χρησιμοποιήσει την ζώνη ασφαλείας στο σώμα του. Ωστόσο, η εταιρία Britax διαπίστωσε ότι περίπου οι μισές ζώνες ασφαλείας  (το 49%) που χρησιμοποιούνται  για να ασφαλίσουν τα παιδικά καθίσματα δεν τοποθετούνται σωστά. Συχνά τοποθετούνται στριμμένες, πάρα πολύ ψηλά, ή προσαρμόζονται γύρω από το κάθισμα και όχι το παιδί. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, τα καθισματάκια booster δεν προσφέρουν στήριξη για το κεφάλι ή πλευρική προστασία σε περίπτωση πρόσκρουσης.                        

ΠΑΙΔΙ "ΖΑΜΠΟΝ"

Αρκετοί γονείς που μετακινούνται με μηχανή, τοποθετούν τα παιδιά τους ανάμεσα τους, νομίζοντας πως είναι ασφαλείς. Σύμφωνα με τον νόμο, αυτό είναι παράνομο και τα παιδιά κινδυνεύουν ακόμη περισσότερο.

• Ο νόμος απαγορεύει σε παιδιά να ανεβαίνουν σε αγροτικά μηχανήματα (συνήθως μίας θέσης) και πολύ περισσότερο να τα χειρίζονται αν δεν έχουν κλείσει τα 18 τους χρόνια. Σε περιφέρειες της Ελλάδας, είναι πολύ συχνό για παιδιά να έρχονται σε επαφή με τέτοια μηχανήματα.

• Ο νόμος απαγορεύει σε παιδιά κάτω των 16 να ανεβαίνουν ή και να οδηγούν ATVs (All Terrain Vehicles), τις λεγόμενες «Γουρούνες».

• Ο νόμος επιτρέπει σε παιδιά να βγάλουν δίπλωμα δικύκλου από την ηλικία των 16 ετών (έως 50cc) εφόσον έχουν την ενυπόγραφη άδεια των γονέων τους.

• Η ηλικία των 16 ετών είναι επίσης αυτή, πάνω απ' την οποία τα παιδιά, μπορούν να είναι συνεπιβάτες σε δίκυκλα.

• Υπάρχουν γονείς που μετακινούν τα παιδιά τους με δίκυκλο σε ηλικίες μικρότερες των 16 ετών, βάζοντάς τους κράνος. Οι γονείς αυτοί, θα πρέπει να ξέρουν πως τα κράνη που είναι κατασκευασμένα αξιωματικά για ενηλίκους ή ανεπτυγμένα παιδιά, είναι πιθανό να προκαλέσουν εξαιρετικά σοβαρό τραυματισμό στον αυχένα μικρότερων παιδιών.


Πηγές: 
http://www.evzeenonline.gr/content/82/paidika-atyximata- 
http://www.leximathia.gr/vblog/i-asfaleia-toy-paidiou-sto-aytokinito.-ti-prepei-na-gnorizoyn-oi-goneis.-17.htm?cid=5
http://www.e-mama.gr/booster-seats-putting-our-kids-at-risk/ 
http://www.familylife.gr/el/paidi-2-6/praktikos-odigos/1123-%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%AF-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%B2%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%AE